De markhoor is een markant dier. Het lijkt op een geit (sterker nog, het ís een geitensoort) maar dan met grote, gekrulde hoorns. U vindt ze niet op de Veluwe of zelfs maar in Europa. Voor de markhoor moet u naar Centraal-Azië, want daar komt nog een handjevol van de dieren in het wild voor. Maar het gaat niet goed met ze, en daar staan we bij stil op de Dag van de Markhoor.
Die Dag vindt plaats op 24 mei. De Dag van de Markhoor is in het leven geroepen door de Verenigde Naties en dat lijkt ietwat opvallend, want het is wel een heel specifiek dier om een complete Dag omheen te organiseren. Inderdaad, veel dieren hebben een eigen Dag, maar die worden meestal georganiseerd door dierentuinen of belangenorganisaties en niet door de VN.
De organisatie noemt de markhoor 'een iconisch en ecologisch significante soort' die veel toevoegt aan de Afghaanse, Tajikistaanse, Turkmeense en Oezbeekse natuur. Maar misschien wel logischer: de markhoor is het nationale symbooldier van Pakistan. Geopolitieke verhoudingen zullen hier dan ook waarschijnlijk een rol spelen.
Op de Dag van de Markhoor krijgt het dier aandacht van lidstaten en belangenorganisaties zoals natuurinstanties, beheerders, beleidsmakers en meer betrokkenen. Tijdens de Dag worden die 'stakeholders' opgeroepen aandacht te geven aan de penibele situatie van de markhoor, die door overbevolking en klimaarverandering zijn geslonken naar een kleine 5700 stuks.
Meer informatie over de Dag is te vinden op de website van de VN, of u kunt terecht op Wikipedia als u meer over de markhoor zelf wil leren.
Wens iemand een Fijne Internationale Dag van de Markhoor!
In feite behoeft Wereld Dierendag geen informatie. Op deze unaniem bekende Dag staat natuurlijk alles in het teken van dieren, wat door vrijwel alle huisdierenbezitters ter wereld wordt gevierd.
Walvishaaien zijn magnifieke dieren. Ze combineren het beste van beide dieren: de imposante grootte van de walvis en de griezelige intensiteit van de haai.
Aaah, de giraf! Schitterend dier! Het ultieme bewijs van evolutie, met zijn lange nek waarmee deze Serengeti-bewoner wél bij hoge boomblaadjes kon komen en anderen niet.
Wij gebruiken cookies om bepaalde functies mogelijk te bepalen. De meeste cookies zijn noodzakelijk, anderen helpen ons deze site financieel in de lucht te houden.
Liever geen cookies? Dat snappen we! Overweeg dan om ons op een andere manier te steunen, bijvoorbeeld met een donatie.
