Ieder jaar op 31 maart vieren transgender-, LHBTI- en mensenrechtenorganisaties de Internationale Dag van de Transgenderrechten. Of misschien is een betere vertaling van de 'Transgender Day of Visibility' de Dag van de Transgenderzichtbaarheid. Dat is namelijk de achterliggende gedachte achter de Dag; dat transgender- en interseksepersonen nog dagelijks gediscrimineerd worden op allerlei vlakken, en dat ze daardoor niet zichzelf kunnen uiten zoals ze zouden willen.
Deze Dag heeft niet één specifieke organisator, maar wordt door de hele wereld aangegrepen om aandacht te vragen voor het fenomeen. Met voorlichtingscampagnes wordt begrip gevraagd en met rapporten met cijfers wordt de situatie van transgenders hard gemaakt. We leren op deze Dag hoeveel mensen zich als trans identificeren, maar ook de duistere cijfers zoals hoe zij minder goed mee kunnen komen in het openbare leven, het werkveld of simpelweg op straat. De Dag is bedoeld om aandacht te vragen voor 'de discriminatie en het geweld waar transpersonen mee te maken hebben.'
Nee, we hebben het hier niet over "even de vaatwasser uitruimen", of "maak je kamer schoon!". En ook niet over die krantenwijk die je op zaterdag loopt.
De beste manier om te leren omgaan met een plotselinge handicap of een ander probleem is door erover te praten met gelijkgestemden. Zo iemand kan als deskundige vertellen wat zijn of haar ervaring is met het oplopen van zo'n probleem, en dat werkt aantoonbaar bij de revalidatie en acceptatie.
Transgenders hebben veel last van transfobie in de maatschappij. Alle acceptatie-initiatieven zoals Pride-evenementen ten spijt is discriminatie van trans- en interseksepersonen nog aan de orde van de dag - ja, ook in het zogenaamd tolerante Nederland.
Wij gebruiken cookies om bepaalde functies mogelijk te bepalen. De meeste cookies zijn noodzakelijk, anderen helpen ons deze site financieel in de lucht te houden.
Liever geen cookies? Dat snappen we! Overweeg dan om ons op een andere manier te steunen, bijvoorbeeld met een donatie.
